Wodziłki
Miejsca sakralne · Kultura i tradycje · Miasta i wsie — Podlaskie — wodziłki
Wodziłki – osada staroobrzędowców powstała w 1788 roku. Zamieszkana głównie przez staroobrzędowców, znajduje się tutaj drewniana molenna (świątynia staroobrzędowców) z 1921 roku, z trójkondygnacyjną wieżą dobudowaną w 1928 roku. W pobliżu stoi również bania – tradycyjna łaźnia staroobrzędowców.
Staroobrzędowcy nad Szeszupą
Wieś założyli rosyjscy staroobrzędowcy, którzy uciekali z Imperium Rosyjskiego przed prześladowaniami religijnymi. Należą do odłamu bezpopowców – nie mają duchownych, a nabożeństwa prowadzi wybrany przez wspólnotę nastawnik. Wodziłki są siedzibą jednej z czterech parafii Wschodniego Kościoła Staroobrzędowego w Polsce.
Molenna i bania
Molenna jest drewniana, zbudowana na podmurówce z kamienia polnego; wieżę wieńczy wieloboczny hełm z ośmioramiennym krzyżem. Od 1983 roku jest wpisana do rejestru zabytków, a w 1997 roku przeszła gruntowny remont. Dawny obyczaj nakazywał kąpiel przed pójściem do molenny – stąd bania obok świątyni, z przedsionkiem na ubrania i izbą kąpielową z piecem-kamienką. We wsi zachowało się też kilka budynków gospodarczych krytych strzechą.
W okolicy
Wodziłki leżą w dolinie Szeszupy, na terenie Suwalskiego Parku Krajobrazowego. Niedaleko znajdują się Turtul z siedzibą parku oraz Szurpiły i Góra Zamkowa.
Tekst uzupełniony w 2026 r. na podstawie: Wikipedia – Wodziłki, Wikipedia – Molenna w Wodziłkach.
