Malawicze Górne
Architektura i zabytki · Historia — Podlaskie — Malawicze Górne
Zdjęcie (Wikimedia Commons): Sławomir Milejski, CC BY 3.0.
Na wschód od Sokółki widoczne są na wzniesieniach wiatraki; nieopodal Malawicz zachowały się ruiny spalonego wiatraka typu koźlak.
Tatarska wieś
W 1679 roku osiedlili się tu Tatarzy, którzy za zasługi wojenne otrzymali od Jana III Sobieskiego ziemie na własność. Wznieśli drewniany meczet – nie przetrwał, ale jego istnienie potwierdza wizytacja parafii Sokółka z 1717 roku. Obok Kruszynian i Bohonik Malawicze były wtedy największą wsią tatarską w okolicy.
Po powstaniu listopadowym władze carskie skonfiskowały majątki Tatarów i wysiedliły ich – w 1848 roku mieszkało tu już tylko 19 Tatarów. W 1921 roku wyznanie mahometańskie deklarowało 12 mieszkańców, a ich życie religijne skupiało się wokół meczetu w oddalonych o ok. 3 km Bohonikach.
Głaz tatarski
U źródeł Łosośny stoi głaz tatarski, ufundowany przez Arsłana Muchę, z inskrypcją oddającą hołd przodkom i wzywającą, by malawicką ziemię darzyć szacunkiem. We wsi urodził się Stefan Mustafa Jasiński, wieloletni imam gminy muzułmańskiej w Białymstoku.
Malawicze leżą w gminie Sokółka – dobry punkt wypadowy na Szlak Tatarski.
Tekst uzupełniony w 2026 r. na podstawie: Wikipedia – Malawicze Górne.