Szczuczyn

Około 1425 r. nad Wissą osiedlili się pochodzący z północnego Mazowsza -Szczukowie. W 1436 r. na ziemiach po obu stronach Wissy powstała wieś Szczuki Litwa. W 1683 r. właścicielem ziem na których znajduje się obecnie Szczuczyn i jej najbliższych okolic został Antoni Szczuka, sekretarz i zaufany dyplomata króla Jana III Sobieskiego. W latach 1689-91 rozpoczął pierwszy etap budowy miasta Szczuczyn.

Dzień 9 listopada 1692 r. uznaje się za datę powstania miasta. W roku 1699 miasto zostało odbudowane po wielkim pożarze, a Jan III Sobieski nadał Szczuczynowi prawa miejskie. Został również fundatorem barokowego zespołu: kościoła, kolegium i klasztoru, a w 1700 r. rozpoczęło tu działalność kolegium pijarskie.

Powstał również - pierwszy w Polsce instytut dla głuchoniemych, przeniesiony do Warszawy w 1816 r.

Do dzisiejszego dnia zachowały się:

• barokowy klasztor zakonu Pijarów budowany w latach 1697 - 1711,
• Kościół Imienia Najświętszej Marii Panny z 1701-1711 roku w stylu barokowym,
• Kolegium Pijarów z 1706 roku w stylu barokowym,
• Zespół poczty w stylu klasycystycznym z około 1830 r. Składają się na nią: poczta wozownia i stajnia,
• najstarszy dom w Szczuczynie na ul. Kościelnej - dom "Ozerowicza" - obecnie księgarnia