Rudka

Na pobliskich terenach odkryto ślady osadnictwa z epoki: kamienia i brązu, a w samej wsi znajdują się dwa kurhany, które mogą być związane z wczesnośredniowiecznym osadnictwem słowiańskim.

Nazwa wsi pochodzi od pokładów rudy żelaza zalegającej nad Nurcem, a ich mieszkańców zwanyo rudnikami.

Wieś założona w XIV w, a pierwsze pisemne informacje o Rudce pojawiają się w 1451 roku.

W XVII i XVIII w. nowi właściciele Ossolińscy kilkakrotnie uzyskują dla Rudki przywileje na targi i jarmarki. W XVIII wieku okolice Rudki stają się miejscem wytapiania żelaza. Do dzisiaj, jedno z miejsc nad Nurcem nazywa się hamernią. Do końca XVIII w. miejscowość zamieszkiwali głównie katolicy, a od 1790 r. zaczęli osiedlać się Żydzi, ewangelicy i unici.

W roku 1921 we wsi i folwarku mieszkało łącznie ponad tysiąc osób. W latach dwudziestych Potoccy parcelowali i zalesiali folwarki. W trakcie II wojny światowej znajdowało się tutaj lotnisko, a majątek został upaństwowiony.

Od 1959 r. we wsi znajduje się szkoła rolnicza. W 1960 roku pożar zniszczył znaczą część miejscowości.

Mimo pożaru zachowały się:

• Kościół Trójcy Świętej
• pałac Ossolińskich zbudowany w 1763 roku, obecnie Zespół Szkół Rolniczych im. Księdza Krzysztofa Kluka
• dworskie zabudowania gospodarcze i administracyjne: stajnie cugowe, magazyny podworskie, magazyn zbożowy z 1852 roku, budynki administracyjne. Znajduje się również: oranżeria z II połowy XVIII wieku i park pałacowy w stylu angielsko-francuskim