Bielsk Podlaski

Pierwsze ślady osadnictwa na terenach współczesnego Bielska datowane są na II wiek p.n.e., a w XII wieku został przez książąt kijowskich założony na terenie Bielska gród;

Natomiast pierwsza pisemna wzmianka o Bielsku pochodzi z 1253, a od 1412 - w Bielsku postój robi król Władysław II Jagiełło w drodze na Litwę, co powoduje że wzrasta ranga miasta leżącego na trasie z Krakowa do Grodna i Wilna. W 1513 roku Bielsk zostaje stolicą nowo utworzonego województwa podlaskiego, a w kolejnych latach na skutek rozwoju miasta powstają kolejno cechy: rzeźników, garbarzy, szewców, rzemieślników, piwowarów, krawców czy słodowników. Pierwsze informacje o budowie synagogi pochodzą z 1542 roku.

Rok 1591, jest tragiczny dla miasta, gdyż dochodzi do pożaru w którym zniszczeniu ulegają miedzy innymi: niedokończony kościół i szpital św. Marcina. W następnych latach zostaje wybudowany Klasztor i Kościół, a w 1802 roku Żydzi uzyskują prawo do osiedlania się w mieście.

W 1919 zostaje założone gimnazjum i szpital powiatowy.

Będąc w Bielsku Podlaskim koniecznie trzeba zobaczyć:

• Grodzisko średniowieczne (XIII w.) zwane Górą Zamkową bądź Łysą Górką- znajdował się tutaj zamek, w którym planowano podpisanie unii zwanej później unią lubelską,
• późnobarokowy Ratusz (po 1776)
• Kościół NMP z góry Karmel z 1641, późnobarokowy, przebudowany po pożarze w 1784
• Klasztor karmelitów trzewiczkowych z 1641,
• Bazylika Narodzenia NMP i św. Mikołaja,
• Drewniana Cerkiew Narodzenia NMP tzw. zamkowa
• Drewniana katedra prawosławna (do 1839 unicka)
• Drewniana pounicka cerkiew św. Michała (zbudowany w 1789, wieża z 1914)
• Drewniana cerkiew (w latach 1596-1839 unicka) św. Trójcy (przełom XVIII i XIX wieku), której fundatorką była królowa Bona
• Cmentarz żydowski z nagrobkami pochodzącymi z okresu od 1850
• układ miejski z XV wieku
• muzeum Bielska Podlaskiego, gdzie zgromadzone zostały liczne pocztówki dokumentujące życie codzienne miasta w XX wieku, głównie z okresu międzywojennego, prace okolicznych artystów oraz liczny drobny sprzęt gospodarski wykorzystywany przez rolników na tych terenach.