Agrowczasy.pl

Puszcza Borecka

Przyroda · Nad wodą — Warmińsko-Mazurskie

Zdjęcie: Puszcza Borecka

Jest największym kompleksem leśnym na poj. Ełckim i znajduje się na wschód od jeziora Mamry.

Rzeźba terenu: teren falisty z licznymi wzgórzami morenowymi. Wiele wzniesień przekracza wysokość 200 m.n.p.m., a najwyższym jest Lipowa Góra 223 m.n.p.m. W dolinach między pagórkami płyną strumyki, często również występują torfowiska.

Flora: ponad 92% obszaru puszczy stanowią lasy głownie liściaste (dąb, grab, lipa, leszczyna, klon) lub mieszane. Na terenie puszczy rośnie ponad 300 gatunków roślin w tym ponad 10 procent z nich jest pod ochroną. Zidentyfikowano na tym, obszarze 90 gatunków porostów dużą liczbę rzadko występujących gatunków roślin zielnych.

Fauna: lasy puszczy boreckiej zamieszkuje duża populacja zwierzyny łownej: saren, dzików, jeleni. Jest to teren występowania: kun, łosi, wydr, wilków, rysi czy lisów.

Niewątpliwą atrakcją puszczy jest stado żubrów liczące około 60 osobników, niechętnie jednak pozujące do zdjęć. Aby wyjść na przeciw spragnionym kontaktu z dzikim zwierzem -we wsi Wolisko znajduje się zagroda w której przebywa kilka żubrów.

Puszcza borecka to nie tylko zamieszkujące ją ssaki, jest też ostoją dla ponad setki gatunków ptaków: dzięciołów, perkozów czy żurawi. Przy odrobinie szczęścia można spotkać: bociana czarnego, orła krzykliwego czy rybołowa - ptaki będące się pod ochroną.

Rezerwaty przyrody: na terenie puszczy wyodrębniono 4 rezerwaty przyrody: wodno-leśny- Mazury, leśny Jezioro Borki, rezerwat Lipowy Jar i rezerwat florystyczny Wyspa Lipowa.

Szlaki turystyczne

Puszcza Borecka jest mniej zatłoczona i skromniej oznakowana niż sąsiednie Mazury, co dla wielu turystów stanowi jej główny atut. Popularna jest ścieżka przyrodnicza prowadząca w okolice Lipowej Góry — najwyższego wzniesienia puszczy (223 m n.p.m.) — oraz trasy leśne w kierunku zagrody pokazowej żubrów w Wolisku. Szlaki nadają się głównie dla pieszych i rowerzystów szukających spokoju z dala od głównych szlaków mazurskich; teren pagórkowaty, ale bez stromych podejść. Dostępność całoroczna, choć poza sezonem letnim warto liczyć się ze skromniejszym oznakowaniem i mniejszym ruchem turystycznym, co wymaga nieco większej samodzielności w orientacji.

Zdjęcie) (Wikimedia Commons): Bartosz Dworski, CC BY-SA 3.0 pl.

W tym miejscu

Miejscowość

Położenie